ΧΑΜΕΝΗ-ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ-922x623 ΜΑΘΕ ΤΙ

Ατλαντίδα: Η χαμένη αθωότητα του πολιτισμού. Όσα πρέπει να ξέρετε!


«Σόλων, εσείς οι Έλληνες είστε αιωνίως παιδιά, κανείς δεν είναι γέρος. Είστε νέοι κατά την ψυχή, γιατί δεν έχετε μέσα σας καμία παλαιά γνώση για την αρχαία παράδοση. Κι αυτό γιατί πολλές καταστροφές που έχουν συμβεί αφήνουν ζωντανούς μόνο τους αγράμματους και αμόρφωτους από εσάς, ώστε γίνεστε εξ’ αρχής πάλι σαν νέοι, χωρίς να γνωρίζετε τίποτε από τα παλαιά που τυχόν έγιναν είτε στη δική σας είτε σε άλλες χώρες…»

Αιγύπτιος ιερέας στον Σόλωνα, 6ος αιώνας π.Χ. (Πλάτων: Τίμαιος-Κριτίας)

Ατλαντίδα… Το μυστικό των μυστικών, ο πιο διάσημος παγκοσμίως μύθος που ανάγεται στην απώτερη αρχαιότητα, εξιστορώντας την εποχή ενός προηγμένου – ακόμη και σε σχέση με τα σημερινά δεδομένα- πολιτισμού, εκεί που η φύση δεν έπαυε ποτέ να προσφέρει τα κάλλη της και η ανεπτυγμένη τεχνολογία χρησιμοποιούνταν μόνο για το καλό του ανθρώπου… Μέχρι που όλα καταστράφηκαν κατακλυσμιαία, μέσα σε μια μέρα και μια νύχτα, καθώς η κοινωνία πλέον εξέπεσε και οι άνθρωποι έγιναν αλαζόνες και υλιστές… Και όλα ξεκίνησαν πάλι από την αρχή…

Ο Πλάτωνας εξιστορεί το Μύθο

Η βασική πηγή εξιστόρησης αυτής της γοητευτικής κοσμογονικής ιστορίας θεωρείται πέρα για πέρα αξιόπιστη, καθώς δεν είναι άλλη από τον έναν από τους δύο κύριους διαμορφωτές της σύγχρονης δυτικής σκέψης: του Πλάτωνα. Ο αρχαίος φιλόσοφος σε ένα κείμενο του με τον τίτλο «Τίμαιος-Κριτίας», σε μορφή διαλόγου, παρουσιάζει έναν από τους 7 σοφούς, τον Σόλωνα, να επισκέπτεται την Αίγυπτο και να συνομιλεί με το ιερατείο, στο οποίο διαφυλάσσονταν σημαντικά αρχεία και γνώσεις από προγενέστερες εποχές (πιθανότατα πολλά από αυτά τα αρχεία καταστράφηκαν με την πυρκαγιά της Βιβλιοθήκης της Αλεξάνδρειας). Εκεί του περιέγραψαν ότι «το γένος του είναι κατά 1.000 χρόνια νεότερο από το Αιγυπτιακό» και πριν από μια μεγάλη καταστροφή, η Αθήνα μεσουρανούσε και ήταν το ανώτερο έθνος καθώς «ήταν άριστη εις τον πόλεμο και γενικώς εις την διακυβέρνησή της ήταν τέλεια. Στην πόλη αυτή δημιουργήθηκαν κάλλιστα έργα και διαμορφώθηκαν τα πλέον άριστα πολιτεύματα από όσα εμείς έχουμε ακούσει ότι υπήρξαν επί της γης (ο πρόδρομος της δημοκρατίας ίσως;)».

Μετά από περιγραφή των «άριστων» νόμων που ίσχυαν, ο Αιγύπτιος ιερέας κατέληξε: «Η πόλη σας κατέστρεψε μια δύναμη εχθρική, η οποία με αλαζονεία εξορμούσε από τον Ατλαντικό ωκεανό κατά της Ευρώπης και της Ασίας. Η χώρα αυτή είχε μέγεθος όσο (σε σημερινές αναλογίες) η Βόρεια Αφρική και η Μικρά Ασία μαζί και βρισκόταν πέρα από τις στήλες του Ηρακλέους (σημερινό Γιβραλτάρ). Στη νήσο αυτή, την Ατλαντίδα, οργανώθηκε μεγάλη και αξιοθαύμαστη δύναμη βασιλέων και επεχείρησε να υποδουλώσει και τον δικό μας και το δικό σας κόσμο»…Η Αθήνα, ως προστάτρια του «ανατολικού κόσμου», νίκησε τους Άτλαντες μετά από μια σειρά ναυμαχιών που έγιναν ανατολικά των Αντικυθήρων. Μετά από λίγο καιρό όμως «έγιναν φοβεροί σεισμοί και κατακλυσμοί και εντός ενός τρομερού ημερονυχτίου ολόκληρος ο στρατός σας θάφτηκε εις την γη και εξαφανίστηκε, καθώς και η βυθισμένη εις τη θάλασσα Νήσος Ατλαντίς…»

Ο Παράδεισος που χάθηκε για πάντα

Όλα αυτά, πάντα σύμφωνα με τον Πλάτωνα, συνέβησαν 9.000 χρόνια πριν την εποχή του, περίοδο που σύμφωνα με γεωλογικές μελέτες, ανέβηκε η στάθμη της θάλασσας στον Ατλαντικό και στη Μεσόγειο. Στο έργο του δασκάλου του Αριστοτέλη μαθαίνουμε λεπτομέρειες από τη χαμένη ήπειρο, με περιγραφές που καταδεικνύουν ότι ο φιλόσοφος δεν είχε σκοπό να πλάσει ένα μύθο για να γίνει αλληγορικός, αλλά πίστευε όντως αυτά που εξιστορούσε. Ατέλειωτοι κήποι, τεράστιοι καλαίσθητοι ναοί, άγρια ζώα που ζούσαν ελεύθερα, βασιλικά παλάτια αξεπέραστης ομορφιάς και χλιδής καθώς «Ο πλούτος που είχαν οι μονάρχες της Ατλαντίδας ήταν τέτοιος που ανάλογος ως τώρα δεν υπήρξε σε κανένα παλάτι κι ούτε πρόκειται να υπάρξει ποτέ», ενώ και η χωροταξική διαμόρφωση των πόλεων (ομόκεντροι κύκλοι με κανάλια νερού ανάμεσά τους), περιγράφονται αναλυτικά.

Ο πρώτος βασιλιάς ήταν ο Άτλαντας, γιος του Ποσειδώνα, που μαζί με τα 9 αδέρφια του είχαν χωρίσει το νησί σε ισάριθμες επαρχίες και κυβερνούσαν δίκαια και ειρηνικά. «Για πολλές γενιές», έγραφε ο Πλάτωνας, «οι καρδιές τους ήταν αγνές κι ευγενικές και οι άνθρωποι φέρονταν με καλοσύνη και σοφία μαζί. Όμως κάποτε άρχισαν να διακατέχονται από αχαλίνωτη φιλοδοξία και δύναμη. Το θεϊκό κομμάτι που είχαν μέσα τους γινόταν όλο και πιο αδύναμο καθώς αναμειγνυόταν συχνά με μεγάλη δόση θνητότητας, αφού ήταν ανήμποροι να αντέξουν το βάρος των αποκτημάτων τους…» Κι έτσι οδηγηθήκαμε στον πόλεμο Ελλήνων-Ατλάντων και σε κατακλυσμικά γεωλογικά φαινόμενα («η τιμωρία του Δία για τους Άτλαντες»), τα οποία εξαφάνισαν κυριολεκτικά από προσώπου γης τον μεγαλύτερο πολιτισμό που γνώρισε (;) ποτέ η ιστορία… Δυστυχώς κάπου εκεί σταματάει και η περιγραφή, χωρίς εξιστόρηση του καταποντισμού και της εξέλιξης των γεγονότων από εκείνο το σημείο…

Ο Θρύλος των μύθων ξαναζεί

Μετά την Αναγέννηση και την επαναφορά της Ελληνικής Γραμματείας στα πνευματικά κέντρα της Ευρώπης, ο μύθος της Ατλαντίδας ξαναζωντάνεψε. Χιλιάδες βιβλία έχουν γραφτεί, ενώ την «πατρότητα» του βυθισμένου νησιού διεκδικεί χωρίς υπερβολή, όλος ο… κόσμος. Ο Ατλαντικός φαντάζει ως επικρατέστερο σημείο, λόγω των περιγραφών και φυσικά της ονομασίας του που υπαινίσσεται τη χαμένη ήπειρο και η Ελλάδα (στο Αιγαίο νότια της Σαντορίνης), αλλά και η Νότια Αμερική, η Ινδία, μέχρι τη βορεινή Ισλανδία! Δεν λείπουν και οι λαοί οι οποίοι περηφανεύονται για την… Ατλαντική τους καταγωγή, ως απόγονοι των επιζώντων της μεγάλης καταστροφής (Βασκικά φύλα, Ισλανδοί, φυλές της Νότιας Αμερικής).
Ενδείξεις για απομεινάρια ενός άγνωστου πολιτισμού υπάρχουν: ευρήματα αρχαιοελληνικής τεχνοτροπίας έχουν βρεθεί στις Μπαχάμες (συγκεκριμένα στα νησιά Μπίμινι και Άνδρος!) αλλά και στη Λατινική Αμερική, ενώ μπορεί να μην είναι τυχαίο που όλοι σχεδόν οι πολιτισμοί (Μάγιας, Κινέζοι, Εσκιμώοι, Εβραίοι) σε όλες τις γωνιές του πλανήτη, κάνουν λόγο για μια μεγάλη κοσμογονική καταστροφή που συνέβη και άλλαξε τα πάντα από τότε. Ο μύθος της Ατλαντίδας τροφοδοτεί πολλά σενάρια περί αρχαίας προηγμένης τεχνολογίας, η οποία χάθηκε δια παντός και πέρασε σε εμάς με τη μορφή παραδόσεων (μυθολογία).

Η Ατλαντίδα ίσως να μη βυθίστηκε ποτέ…

Ακόμα και στα μεγαλύτερα μυστήρια της ανθρωπότητας, ίσως η απάντηση να βρίσκεται ακριβώς μπροστά στα μάτια μας και να μην την βλέπουμε. Υπήρχε ένας ακμάζων αρχαίος πολιτισμός, ο οποίος δεν έχει αφήσει γραπτές αναφορές πίσω του και στον οποίο ανθούσε ο πλούτος, το εμπόριο, οι τέχνες, η τεχνολογία, η ειρηνική ζωή και η θαλασσοκρατία. Ο ταύρος ήταν το ιερό τους ζώο (σε αυτό αναφέρεται και ο Πλάτωνας για την Ατλαντίδα) και τελικώς καταστράφηκε και εξαφανίστηκε μυστηριωδώς μέσα σε μια μέρα, εξαιτίας μιας ακραίας φυσικής καταστροφής. Ο πολιτισμός αυτός, περί ου ο λόγος, δεν είναι άλλος από τον γνωστό μας… Μινωικό.

Οι ομοιότητες του πρώτου ευρωπαϊκού πολιτισμού, του Μινωικού, με το μύθο της Ατλαντίδας παραείναι πολλές… Κι αν θέλουμε να είμαστε λίγο καχύποπτοι σε σχέση με την αυθεντία των αρχαίων πηγών και αφαιρέσουμε ένα δεκαδικό ψηφίο από τα 9.000 χρόνια στα οποία αναφέρεται ο Πλάτωνας (λάθη στις μεταφράσεις γίνονταν από τότε!), τότε τα χρόνια γίνονται 900 και πάμε πίσω στον 15ο π.Χ. αιώνα, ημερομηνία που συμπίπτει με την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης και την καταστροφή του Μινωικού πολιτισμού! Οι σχέσεις των Μινωιτών με τους πρόγονους των Αθηναίων δεν ήταν και οι καλύτερες, εξάλλου το τελειωτικό χτύπημα στους Κρήτες το έδωσαν οι Μυκηναίοι στα πλαίσια της εξάπλωσής τους στον Ελλαδικό χώρο (εξ ου και η εξιστόρηση του πολέμου μεταξύ Ελλήνων και Ατλάντων). Υπάρχουν στοιχεία αλληλεπίδρασης ή τουλάχιστον εμπορικών σχέσεων μεταξύ Αιγυπτίων και Μινωιτών. Αναφέρονταν στην Κρήτη («Κεφτιού») για κάποιο λόγο ως «η χώρα των στηλών που συγκρατούν τον ουρανό» και αν ανατρέξουμε στη Μυθολογία μας θα διαπιστώσουμε ότι η μυθική οντότητα που το έκανε αυτό δεν ήταν άλλη από τον… Άτλαντα…

Ίσως κάπου να μπερδεύτηκε ο Πλάτωνας… Τα γεγονότα μέσα στον κυκεώνα των αιώνων, όταν μάλιστα εκλείπουν οι γραπτές αναφορές, μεταφέρονται πολλές φορές διασκευασμένα ενώ δεν λείπουν οι αναχρονισμοί. Όσα κενά και να υπάρχουν σε αυτή την αρκετά ενδιαφέρουσα θεωρία ταύτισης της Ατλαντίδας με τη Μινωική Κρήτη (η οποία, άλλωστε, ουδέποτε καταποντίστηκε και ούτε βρίσκεται πέρα από τις Ηράκλειες Στήλες), δεν παύει να αποτελεί μια σημαντική εναλλακτική εξήγηση.

Ο μύθος ίσως έχει ήδη λυθεί στα μέσα του 20ου αιώνα, όταν ο αρχαιολόγος Μαρινάτος ανακάλυψε το αρχαίο βυθισμένο λιμάνι της βόρειας Κρήτης, την Αμνισό, που συσχετίστηκε αμέσως με τη μεγάλη καταστροφή που επέφερε η ηφαιστειακή έκρηξη λίγα ναυτικά μίλια βορειότερα… Ο επιφανής Έλληνας έφερε στο φως και μια αρχαία πόλη στη Σαντορίνη, στην περιοχή Ακρωτήρι, η οποία φαίνεται να έχει αρκετά κοινά σημεία με τη Μινωική τεχνοτροπία, ενώ χαρακτηριστικό είναι το ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο διαβίωσης των κατοίκων της, λόγω των αρχιτεκτονικών και τεχνικών τους γνώσεων. Εν τούτοις ο ίδιος υιοθέτησε τη θέση, λίγο πριν πεθάνει, ότι η Σαντορίνη δεν είναι τελικά η χαμένη Ατλαντίδα.

Η δόξα της ανακάλυψης του αρχαίου καταποντισμένου πολιτισμού, θα ήταν το κερασάκι στην τούρτα για το κλείσιμο της καριέρας του πιο διάσημου εξερευνητή των βυθών, του Ζακ Υβ Κουστώ. Με το σκάφος «Καλυψώ» εξερεύνησε τη θαλάσσια περιοχή της Θήρας από το 1955 έως το 1976 και ανέσυρε πολλά ενδιαφέροντα αρχαιολογικά ευρήματα, όχι κάτι το συγκεκριμένο όμως που να παραπέμπει στη χαμένη Ατλαντίδα, όπως δήλωσε ο ίδιος, πριν διακόψει αιφνιδιαστικά τις έρευνές του. Η σχέση της νήσου «Στρογγύλης» (όπως ήταν η Θήρα πριν την έκρηξη) με το Μινωικό πολιτισμό ίσως να ήταν πολύ πιο σφιχτή από όσο σήμερα νομίζουμε και ίσως αυτό το νησιωτικό «σύμπλεγμα» να αποτελούσε το έδαφος το οποίο, πολλούς αιώνες αργότερα, ο Πλάτωνας βάφτισε «Ατλαντίδα»…

«Ποτέ δεν αποχαιρετάς έναν Μύθο…»

Ο Τρωικός Πόλεμος παρέμενε για τη συνείδηση του κόσμου ένα ηρωικό έπος, μέχρι πριν μόλις 150 χρόνια, οπότε ο Ερρίκος Σλίμαν ανακάλυψε τις Μυκήνες και την κατεστραμμένη Τροία, για να αποδείξει ότι ο μύθος με την πραγματικότητα ουσιαστικά ταυτίζονται. Ίσως ένας νέος Σλίμαν των επόμενων γενεών να αλλάξει εκ νέου τον χάρτη της ευρωπαϊκής (ή παγκόσμιας;) ιστορίας, με την ανακάλυψη διαφωτιστικών στοιχείων για το μύθο των μύθων.

Ότι και να ισχύει στην πραγματικότητα, το μήνυμα του καταποντισμού της Ατλαντίδας είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Ο πολιτισμός αυτός, δεν σταμάτησε να ζητάει όλο και περισσότερα με αποτέλεσμα την καταστροφή του από την «οργή των Θεών». Σήμερα, η αλόγιστη παραγωγή των αγαθών για την κάλυψη των αναγκών μιας υπερκαταναλωτικής κοινωνίας έχει οδηγήσει στην ευρεία μόλυνση του περιβάλλοντος. Το φάσμα της κλιματικής αλλαγής που επιφέρει αυτή η μόλυνση «απειλεί» να καταστρέψει ολοσχερώς πολλά μέρη του πλανήτη, κυρίως μάλιστα το πλούσιο και ανεπτυγμένο Βόρειο Ημισφαίριο. Αν δεν ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα, ίσως τα παιδιά μας να γίνουν οι σύγχρονοι Άτλαντες, ενός πολιτισμού που καταστρέφεται για μια ακόμη φορά λόγω της απληστίας του…

oloigiaolous

ΠΗΓΕΣ:
• «Τα μυστήρια του αγνώστου: Μυστικιστικοί τόποι» , Εκδόσεις Αλκυών
• «Αρχαιολογικά Μυστήρια στην Ελλάδα», Χρήστος Ζ. Κώνστας, Εκδόσεις Αρχέτυπο
• «Η χαμένη κιβωτός της Αρχαίας Ελληνικής φιλοσοφίας και των μυστηρίων», Βασίλης Χλέτσος, Εκδόσεις Γεωργιάδη
• «Ελλάδα είναι όλη η Γη», Πέπη Σκαρλή, Εκδόσεις Γεωργιάδη
• «Μυστήρια των Ελληνικών Θαλασσών», Ειρήνη Μαραγκόζη και Λουκάς Καβακόπουλος, Εκδόσεις Άγνωστο


Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.