nikos_avataggelos2 ΟΛΟΙΓΙΑΟΛΟΥΣ

Νίκος Αβατάγγελος: Από το πιάνο του Μπους σε ρεσιτάλ με τον Andrea Bocceli


Αν ακούσεις τον σπουδαίο πιανίστα Νίκο Αβατάγγελο να παίζει, είναι σχεδόν σίγουρο πως ασυνείδητα θα κλείσεις τα μάτια. Ο αυθόρμητος Νίκος, όπως ο ίδιος χαρακτηρίζει τον εαυτό του, δίνει απλόχερα μέσα από το πιάνο την ευκαιρία στο κοινό να γνωρίσει την ποιοτική μουσική, τη μελωδία αλλά και να νιώσει μια σειρά από συναισθήματα. Άλλωστε το έχει κάνει πολλές φορές στα μεγαλύτερα σαλόνια, όπως του Μπους και του Γκορμπατσόφ. Η επιτυχημένη του πορεία ως πιανίστας, που θα έλεγε κανείς ότι ξεκίνησε από την ημέρα που γεννήθηκε, συνεχίζεται, ενώ ο ίδιος ονειρεύεται να μάθει στα παιδιά που ενδιαφέρονται όλα τα μυστικά για το πιάνο. Οι καταβολές του από την Ιταλία εξηγούν τον ρομαντισμό της μουσικής του, ενώ η παιδεία του τα σταθερά βήματά του. Και η λύση στην κοινωνία του εύκολου; Ο έρωτας!

 

Ποιος είναι ο επαγγελματικός σας τίτλος;

Μουσικός. Είμαι πιανίστας.

Με τι ασχολείστε ακριβώς;

Ασχολούμαι με το πιάνο σαν σολίστας είτε με την κλασσική μουσική είτε με την πιο μοντέρνα.  Είμαι πολύ ευχαριστημένος με αυτό.

Πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια;

Τα παιδικά μου χρόνια σχετίζονταν πάρα πολύ με τη μουσική! Και οι δυο γονείς  μου είχαν άμεση επαφή με τη μουσική. Ο πατέρας μου ήταν πιανίστας – οπότε και ξεκίνησα κι εγώ μαζί του- και η μητέρα μου ήταν λάτρης της όπερας , τραγουδούσε.. Έτσι μεγάλωσα μέσα στην κλασσική μουσική.  Όλοι οι συγγενείς μου είναι μουσικοί, άλλοι παίζουν βιολί, άλλοι βιόλα, άλλοι είναι συνθέτες..

Ουσιαστικά, το να γίνετε μουσικός ήταν μονόδρομος για εσάς;

Μονόδρομος. Το πρώτο πράγμα που μου πήραν ήταν ένα πιάνο. Έτσι ξεκίνησα δειλά δειλά με τον πατέρα μου μαθήματα. Στη συνέχεια πήγα στο Ωδείο Αθηνών έχοντας την εξαιρετική κι εκπληκτική δασκάλα, που δε ζει πια,  Μαρία Χαιρογιώργου-Σιγάρα. Μετά τα 12 χρόνια στο Ωδείο Αθηνών πήγα στην Ιταλία όπου έκανα σύνθεση με υποτροφία, αντίστοιξη και διάφορα άλλα.

Στην ηλικία των 18 που όλοι αναρωτιόμασταν με τι θα ασχοληθούμε στη ζωή μας, εσείς ήσασταν κατασταλαγμένος;

Ναι. Ήξερα ότι θέλω να γίνω μουσικός.

20151112_122621

 

        (Φωτογραφίες από το προσωπικό αρχείο του Νίκου Αβατάγγελου) 

Μετά τις σπουδές σας ποια ήταν η συνέχεια;

Όταν ολοκλήρωσα τις σπουδές μου και επέστρεψα στην Ελλάδα, κάναμε ένα studio με τον Στέφανο Κορκολή και τον φίλο Γιώργο Τσελεπίδη , που δυστυχώς δεν ζει πια. Με τον Γιώργο σπουδάσαμε μαζί, ήμασταν πολύ φίλοι. Έτσι ανοίξαμε ένα studio που φτιάχναμε μουσικές, κάναμε συνθέσεις για τραγούδια, ταινίες, διαφημίσεις.. Έτσι ξεκίνησα δειλά τη συνθετική μου πορεία, όπου έγραψα κάποια τραγούδια.. Άλλα έγιναν επιτυχίες άλλα δεν έγιναν.. Στη συνέχεια αφήσαμε το studio γιατί ήταν πολύ κουραστική δουλειά από τη στιγμή που δουλεύαμε και σε μουσική σκηνή..  Το επόμενο βήμα ήταν το ραδιόφωνο.. Έκανα περίπου 5 χρόνια ραδιοφωνική εκπομπή στο ΣΚΑΙ το «Σκάει και απογειώνεται»  με τον φίλο δημοσιογράφο, Γιώργο Τζαβάρα. Σε αυτή την εκπομπή καλούσαμε διάφορους καλλιτέχνες για συνέντευξη και έπαιζα στο πιάνο κομμάτια τα οποία τραγουδούσαν εκείνη την ώρα..

Αυτή η ιδέα πώς προέκυψε;

Η πρόταση ήρθε από τον Γιώργο Τζαβάρα. Εγώ, όμως, δεν είμαι δημοσιογράφος οπότε έτσι μου γεννήθηκε η ιδέα να βάλουμε ένα πιάνο στο studio και να καλέσουμε όλους τους καλλιτέχνες και όσους είχαν καινούρια δισκογραφική δουλειά. Ο Γιώργος έκανε τις συνεντεύξεις κι εγώ έπαιζα τα τραγούδια. Σε αυτό συμμετείχαν και οι ακροατές γιατί επικοινωνούσαν μαζί μας και μας έλεγαν ποια τραγούδια θέλουν να ακούσουν.. Είχε πάρα πολύ μεγάλη επιτυχία αυτή η εκπομπή..

Παραπάνω αναφέρατε ότι κάποια τραγούδια έγιναν επιτυχίες κάποια άλλα όχι. Ποιοι παράγοντες συμβάλλουν για να γίνει ένα τραγούδι επιτυχία;

Αρχικά πρέπει να είναι εύπεπτο, να έχει ακούσματα τέτοια ώστε να προσελκύει τον ακροατή ώστε να το προσέξει και να το ακούσει. Αυτό προϋποθέτει μια εύκολη μελωδία, να υπάρχει όμως μελωδία, και να έχει μια πολύ καλή ενορχήστρωση. Το δέσιμο των οργάνων που αποτελούν αυτή τη σύνθεση να είναι τέτοιο ώστε να είναι εύκολο στο αυτί. Να περνάει ευχάριστα. Η μελωδία πρέπει να ακουμπάει την ψυχή του, τα συναισθήματά του να μπορεί να νιώθει πράγματα ακούγοντας ένα τραγούδι.

Υποθέτω μιλάμε για το ελληνικό κοινό..

Περισσότερο θα έλεγα για το ιταλικό, γιατί έχω ασχοληθεί πιο πολύ στην Ιταλία. Δεν με ενδιέφερε ιδιαίτερα η ελληνική αγορά.

Γιατί;

Γιατί είχε επικρατήσει ένα λαϊκόμορφο στυλ στο οποίο εγώ δεν ήμουν γνώστης. Δεν είχα ανατολίτικα ακούσματα. Είχα περισσότερο επιρροή από τη Δύση, από την Ιταλία, από τον ρομαντισμό. Παρόλα αυτά, ακούω λαϊκή μουσική, μου αρέσει πάρα πολύ, γιατί σίγουρα είναι εξαιρετικά ακούσματα κάποια. Απλά εγώ δεν είχα ασχοληθεί, δεν με ενδιέφερε αυτή η αγορά. Έτσι κινήθηκα στην Ιταλία όπου εκεί έκανα πολλά πράγματα..

Η διαφορά του ιταλικού από το ελληνικό κοινό, ποια είναι;

Έχουν εντελώς διαφορετικά ακούσματα. Οι Ιταλοί έχουν ακούσματα μελωδίας, ενώ οι Έλληνες έχουν ακούσματα ρυθμού. Στην Ιταλία επικρατεί το πιάνο, το ακορντεόν, το βιολί..στην Ελλάδα πιο πολύ ο ρυθμός. Είναι τα καθαρά ανατολίτικα ακούσματα που έρχονται από την Ανατολή, την Τουρκία, την Ασία.

Θεωρείτε ότι οι Έλληνες θα μπορούσαν να εκπαιδευτούν πάνω στη μουσική ως προς τα ακούσματα;

Ναι, μπορούν και πλέον παρατηρείται και μια στροφή. Στο Μέγαρο Μουσικής, για παράδειγμα, βλέπω μεγάλη προσέλευση και από νέα παιδιά. Πολλοί νέοι θέλουν να ακούσουν ορχήστρες, να δουν την ενορχήστρωση ενός κομματιού, να ακούσουν παλιούς συνθέτες, να καταλάβουν και να νιώσουν το κάθε μουσικό όργανο ξεχωριστά. Ενδιαφέρει τους νέους ανθρώπους να ακούσουν ζωντανά αυτή την ποιοτική μουσική, αυτό βλέπουμε τα 2-3 τελευταία χρόνια.

Πώς κρίνετε το «ανατολίτικο» που επικρατεί σήμερα;

Η σημερινή ελληνική μουσική δεν υπάρχει.. Είναι δύσκολη.. Είναι ένα συνονθύλευμα διάφορων αρμονιών που δεν έχουν κάτι για να θυμηθείς το τραγούδι κλείνοντας το ραδιόφωνο, πόσο μάλλον μετά από χρόνια.. Είναι το προσωρινό, το εύκολο, το εύπεπτο. Αυτό ισχύει, όμως, και για τη ζωή μας. Σε όλα τα πράγματα ισχύει πλέον.

20151112_123817

 

Είναι στοιχείο της νοοτροπίας μας;

Το εύκολο και το εύπεπτο είναι και στη νοοτροπία μας, ναι. Παίζουν πολλοί παράγοντες ρόλο για να μπορέσουμε να ακούσουμε αυτή τη μουσική.. Από τη χώρα που ζούμε, το κλίμα.. είμαστε εύθυμοι, ευχάριστοι.. Βέβαια, τα τελευταία χρόνια λόγω της κατάστασης  τα στοιχεία αυτά εκλείπουν, αλλά μουσικά είμαστε του εύκολου ακούσματος.. Μας κουράζει το δύσκολο.  Δεν ψαχνόμαστε πολύ.  Ωστόσο, είμαι πολύ χαρούμενος, γιατί στο ρεσιτάλ όπου συνεργαστήκαμε με την Ζωή Τηγανούρια είδαμε πολλούς νέους ανθρώπους. Μου άρεσε σαν εικόνα.

Η στροφή αυτή των νέων να μπουν στη διαδικασία να ψαχτούν μουσικά πώς ερμηνεύεται;

Θέλει μεγάλη ανάλυση αυτό. Θεωρώ, όμως, πως οι νέοι έχουν ανάγκη να ερωτευτούν. Και πρέπει να ερωτευτούν. Και πρέπει να ζήσουν όμορφες στιγμές. Ο μοχλός να ξεφύγουμε λίγο από την πίεση είναι να είμαστε ευχαριστημένοι με τη ζωή μας, με τον εαυτό μας, με τα συναισθήματά μας.. Να μοιράζουμε τα συναισθήματά μας. Πιστεύω πως η ποιοτική μουσική , και το βάζω σε εισαγωγικά, είναι ένα εφαλτήριο για να νιώσουν τα παιδιά, να αγαπήσουν και να ερωτευτούν.

Ποια στιγμή θυμάσαι και νοσταλγείς από την μέχρι τώρα πορεία σου;

Είναι πάρα πολλά αυτά που νοσταλγώ. Νοσταλγώ τη στιγμή που έπαιξα με τον Andrea Bocceli στην Ιταλία και την Κρήτη. Ήταν πολύ μεγάλη εμπειρία για εμένα να συνοδεύσω αυτόν τον καλλιτέχνη. Η άλλη στιγμή που θυμάμαι ήταν τότε που συνόδευσα το Ντέμη Ρούσσο 2 χρόνια πριν.

Είναι πάρα πολλές οι στιγμές. Έχω παίξει στον Μπους, στον Γκορμπατσόφ.. σε πάρα πολλούς. Στη Ρωσία σε διάφορους μεγάλους καλλιτέχνες και στην Ιταλία.. Από όλα αυτά θα κρατήσω όμως δυο πιο βασικά. Το ένα είναι τα χρόνια που μελετούσα με τον πατέρα μου και τα χρόνια του Ωδείου, γιατί ήταν ανέμελα χρόνια και χρόνια καλής σπουδής που μου έδωσαν τα εφόδια να ασχοληθώ με τη μουσική και το δεύτερο είναι η συνεργασία μου με την Ζωή Τηγανούρια. Είμαι πολύ χαρούμενος γιατί ήθελα πολύ αυτή την συνεργασία και θεωρώ ότι υπάρχει φοβερή χημεία με τη Ζωή, και σαν φίλοι και σαν συνεργάτες!

nikos_avataggelos

 

Η χημεία είναι εκείνο το συστατικό που κάνει αυτή τη συνεργασία πιο ιδιαίτερη;

Σαφώς.. Πιστεύω ότι οι μουσικοί πρέπει να έχουν χημεία μεταξύ τους για να μπορέσουν να αποδώσουν, γιατί είναι μια κατάθεση κάποιων συναισθημάτων. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ταυτιστούν κάποια συναισθήματα και να γίνουν νότες.

Τι προτείνεις στα νέα παιδιά που ονειρεύονται να ασχοληθούν με τη μουσική;

Να μην αφήσουν κανένα όνειρο. Τα όνειρα είναι όνειρα και πρέπει να πραγματοποιούνται, γιατί διαφορετικά γίνονται απωθημένα. Κι όταν γίνονται απωθημένα γίνεσαι χειρότερος άνθρωπος. Αυτό που θα πω εγώ στα παιδιά είναι ότι κάνουν είτε αυτό λέγεται μουσική είτε οτιδήποτε άλλο να το κάνουν σωστά, να το αγαπήσουν και να πιστέψουν στις δυνατότητές τους. Να μην ζουν στη μετριότητα από θέμα μάθησης.

Σε μια χώρα που κατά κάποιο τρόπο βασίζεται στον τυχοδιωκτισμό, το ευκαιριακό και το εύπεπτο, πόσο εύκολο είναι για ένα παιδί που έχει μελετήσει πολύ να βρεθεί να παίζει πιάνο δίπλα σε κάποιον μεγάλο συνθέτη;

Αν έχει τις γνώσεις, τη βάση και είναι σίγουρος για τον εαυτό του ότι αυτό που έχει μάθει το έχει μάθει σωστά, είναι εύκολο. Απλά πρέπει να προσέξει τις επιλογές του εφόσον υπάρχει η γνώση.

Δηλαδή;

Το που θα εργαστεί. Το πώς θα εργάζεται. Δεν είναι μόνο να παίζουμε και να βγάζουμε χρήματα. Έχουμε να κάνουμε με συναισθήματα, με τη δική μας ψυχοσύνθεση αλλά και του κόσμου. Είναι δύσκολο, θέλει μελέτη. Και προϋποθέτει οι μουσικοί να μην καταναλώνουν τις ευαισθησίες τους σε αναίσθητους ανθρώπους. Να κοιτάξουν να κατευθυνθούν στους ανθρώπους που έχουν ευαισθησίες πάνω στη μουσική.

Τα δικά σου όνειρα για το μέλλον ποια είναι;

Βασικά θέλω να είμαι ήρεμος, να έχω υγεία, να έχω καλούς συνεργάτες και να μπορέσω κάποια στιγμή να συγκεντρώσω κάποια παιδιά για να τους μάθω κάποια πράγματα σχετικά με το πιάνο. Όχι, όμως, με την έννοια του Ωδείου. 

 

Ευχαριστούμε για την συνέντευξη, αλλά και την ξενάγηση στο τόσο σημαντικό και εντυπωσιακό αρχείο!

 

Μαργαρίτα Μαχαίρα

Margarita.Machaira@oloigiaolous.gr 

 

 

 

 

 

 

 


Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>