Εξης ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο γάμος του φόβου και της έξεως – Από τον Παρατηρητή


Κύκλοι κλείνουν, κύκλοι ανοίγουν και εμείς ασυνείδητα συμμετέχουμε σε μια φυλακή που βαφτίσαμε πραγματικότητα. Γιατί γεμάτοι από άγνοια και κούραση τα παρατήσαμε και σκουριάζουμε κάθε μέρα όλο και πιο πολύ στο λιμάνι της έξεως με καπετάνιο το φόβο που μας κάνει βόλτα μέχρι τα όρια του λιμανιού και πάλι πίσω,γιατί για μας άλλο δεν έχει, πιο πέρα δεν έχει. Το πιο πέρα, κάποτε ήταν ουρανός  με απέραντους δρόμους θάλασσες και αγριμάκια των βουνών, που μαζί τους εμείς ταξιδεύαμε και κάναμε σχέδια να σώσουμε το κόσμο. Τώρα το πιo πέρα κλείστηκε σε ένα σκονισμένο και κακοζωγραφισμένο καμβά στον τοίχο και κοιτάει δειλά έξω από το παράθυρο, κρυμμένο πίσω από την κουρτίνα, για να μην το τυφλώσει το φως του Ήλιου.  (έξης: η κακιά συνήθεια)

Ο φόβος του αύριο πήρε με βία τη θέση του τώρα και μας έκανε παντογνώστες, τώρα τα λαμπερά και σε περίοπτη θέση  πτυχία, γελάνε ειρωνικά στα σκονισμένα βιβλία με τα παραμύθια και τους μύθους που είχαμε μικροί και λένε «Σας νικήσαμε». Η σοβαροφάνεια του καλοσιδερωμένου γιακά τσάκισε σαν αγρίμι τα λερωμένα παιδικά παπούτσια και λέει «Σας νίκησα». Τώρα ξέρουμε τα πάντα. Πέθανε το «πώς»,  το «γιατί», το «πού» από το «Έλα τώρα, με αυτά θα ασχολούμαστε;  Έχουμε πιο σοβαρά πράγματα να ασχολήθούμε».

 Ποιος μπορεί να νικήσει την έξη; αυτή τη γριά μάγισσα που με μάσκα Αφροδίτης  σαγήνεψε τον αφελή φόβο μας. Αυτή που την κατάλληλη στιγμή, με έξυπνες φράσεις και κινήσεις, έπειθε το φόβο μας και αυτός με τη σειρά του εμάς, να υιοθετούμε τους φόβους των γονιών μας. Το «Τί είναι θεός και γιατί πιστεύουμε εκεί» απαντήθηκε με την κακοδιατηρημένη και περασμένη μέσα από φίλτρα έξη, των εθίμων του γάμου και της βάφτισης. Φόβος βαρύς και βαριά η απόφαση να μην ακολουθήσουμε την έξη των γονιών μας. Το «Δεν ψηφίζω, γιατί τίποτα δεν με εκφράζει», χάθηκε στον πολύ κόσμο, στα πάρτυ των κομμάτων του πανεπιστημίου. Ο ρομαντισμός, ποδοπατήθηκε κάπου ανάμεσα στα ακριβά μας παπούτσια που χοροπηδούν πάνω στο τραπέζι ενός νυχτερινού κέντρου, τα αρώματα της άνοιξης  πνίγηκαν από το άρωμα  των κακοκομμένων γαρυφάλλων και του νοθευμένου αλκοόλ. Αυτή η κυράτσα η έξης είπε στο φόβο μας, πως αν δεν σκοτώσουμε το παιδί δεν θα συνειδητοποιήσουμε ποτέ το κάλλος.

Σκοτώσαμε το παιδί και ζούμε ασυνείδητοι μέσα σε μια ασχήμια που ονομάστηκε κάλλος.  


Δεν είναι η πρώτη φορά που διαβάζεις τέτοια λόγια. Θα με φοβήσει αν συμφωνήσεις με όσα διάβασες, γι’ αυτό θα κλείσω με μια φράση του Ρένου Αποστολίδη: «Όταν διαβάζεις τον Ζαρατούστρα του Νίτσε, κατάλαβε πως δεν είσαι ο Ζαρατούστρα, αλλά αυτά που κατηγορεί ο Ζαρατούστρα ότι φτιάξαν αυτή τη φαιδρή πραγματικότητα».

Γι’ αυτό ο Ηράκλειτος είχε πει στους μεγάλους πως» Αν θέλετε δίκαιη κυβέρνηση αφήστε τα παιδιά να κυβερνήσουν». Γιατί θυμούνται ακόμα τη λέξη ανιδιοτέλεια, γιατί μαθαίνουν με ταπεινότητα. Πίστεψε με δεν διαφέρουμε σε κάτι και γω με μένα τα ‘χω βάλει.

Ο Παρατηρητής

Κοκοσαλάκης Νίκος

Για το oloigiaolous.gr


Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.