elitis ΑΠΟΨΕΙΣ

The Greek History X – Της Μάνιας Βασιλειάδου


Ηλιοβασίλεμα σε παραλία .
Μικρά παιδιά,αγόρια,αδέρφια,ο μεγάλος και ο μικρός,πιασμένα χέρι χέρι παίζουνε γελώντας ευτυχισμένα απολαμβάνοντας την αθωότητα της ηλικίας τους και την ομορφιά της ζωής.
Θα μπορούσε να είναι τα δικά μου παιδιά!Θα μπορούσε να είναι τα δικά σου! Αυτή είναι η τελευταία σκηνή του American History X.
Ένα από αυτά, είναι εκείνο που διαλύει το κεφάλι ενός μαύρου στο πεζοδρόμιο.
Ένα από αυτά, είναι εκείνο που πέφτει νεκρό απο τις σφαίρες του μαύρου συμμαθητή στις σχολικές τουαλέτες .

Τι κατέστρεψε τις ζωές τους; Πώς έφτασαν ως εδώ;
Η δολοφονία του αστυνομικού, εθνικιστή, προτύπου Πατέρα.
Φόβος και Δίψα για Εκδίκηση που μετατρέπεται σε Μίσος, Νεοναζισμό, Δολοφονίες, Βιασμούς και Αλλαγές Ρόλων.

Ο Θύτης γίνεται Θύμα και ο Πόνος Κυρίαρχος.

Είχα μείνει να κοιτάζω το ταβάνι για κανά δίωρο όταν την πρωτοείδα σκεπτόμενη τη φρίκη του ρατσισμού, της υιοθέτησης ακραίων ιδεολογιών και τη διαδικασία μέσα από την οποία μία κοινωνία και ένας ανθρώπινος νους οδηγείται σε τέτοια ζωώδη μετάλλαξη!

Ήταν η δεκαετία του ’90 και τίποτα δεν μπορούσε να με προετοιμάσει για το γεγονός οτι σκηνές, όπως αυτές της ταινίας, θα μπορούσαν να ειναι μέρος της καθημερινότητας στην Ελλάδα της τότε οικονομικής ευμάρειας.

Η Ελλάδα που είχε ξεφύγει από Τουρκοκρατία, Εθνικό Διχασμό, Κατοχή, Εμφύλιο, Χούντα προχωρούσε ακάθεκτη, προσπαθώντας να ξεχάσει και να καθαγιάσει τα αμαρτήματα του παρελθόντος, προς την «ανάπτυξη» του δυτικού πολιτισμού.
Η μεταναστευτική επέλαση στη χώρα είχε ξεκινήσει αλλά το ρατσιστικό αίσθημα δεν ήταν ιδιαίτερα έκδηλο, ούτε προφανές.
Υπήρχε, αλλά οι συνθήκες ήταν τέτοιες που είτε δεν το άφηναν να εκδηλωθεί μαζικά είτε δεν δημιουργούσε ιδιαίτερα προβλήματα .
Αλλωστε όλοι, μαζί και οι αλλοδαποί, είχαν εργασία, χρήματα, ευκαιρίες και όνειρα .

Η επόμενη δεκαετία ήταν εκείνη της χρυσής αρπαχτής.
Ο δρόμος προς την ένταξη της χώρας στο euro τα είχε όλα . Χρηματιστήριο, Ολυμπιακούς, Εuro και Eurovision.
Σε αυτή τη χώρα της Χρυσής Ευκαιρίας, του εύκολου κέρδους, της διαφθοράς και της λαμογιάς το μεταναστευτικό ρεύμα γινόταν ολοένα και μεγαλύτερο.
Το ίδιο και η αμφισβήτηση, απαξίωση και απόρριψη του πολιτικού κόσμου.

Ώσπου ήρθε η Κρίση και χτύπησε την πόρτα μας.

Ανεργία, φτώχεια, ανασφάλεια, φόβος, θυμός. Οι καταλληλότερες των συνθηκών.
Η Χρυσή Αυγή κάνει την είσοδο της στην πολιτική σκηνή της χώρας υποσχόμενη την ασφάλεια και τη λύση που το εγκλωβισμένο, αδρανές, υπό κατάρρευση Κράτος δεν θέλει ή αδυνατεί να δώσει .
Το μεταναστευτικό ειναι το βαρύ χαρτί στην ατζέντα του προεκλογικού της αγώνα αλλά ταυτόχρονα στη ψήφο της κάλπης πολλοί εκφράζουν την τιμωρία απέναντι στη διαφθορά του πολιτικού κόσμου και την ανάγκη ύπαρξης μιας θέσης απολυταρχικής από τη μια μεριά, απογυμνωμένης από πολιτικά τσιτάτα και συνδικαλιστικές τακτικές από την άλλη στα έδρανα της Βουλής.
Οι πραγματικοί οπαδοί λίγοι, οι υποστηρικτές αρκετοί, οι θυμωμένοι περισσότεροι, οι
φοβισμένοι ακόμα πιο πολλοί!

Και όλα αυτά μέσα σε μία ανυπαρξία παιδείας της ίδιας της Ιστορίας και των συνεπειών αυτής.
Οι κανόνες, οι νόμοι, τα όρια παραβιασμένα από την κορυφή μέχρι τη βάση του κοινωνικού ,πολιτικού και οικονομικού ιστού πολλάκις και σε μεγάλη κλίμακα.
Όλα μπερδεμένα…ιδεολογίες, έννοιες, πολιτικές πεποιθήσεις…όλα μεταλλαγμένα!

Ο φόβος – μίσος!

Ο φόβος για τον ξένο σύντομα μεταλλάσσεται σε φόβο για το διπλανό σου. Το μίσος το ίδιο.

Σύντομα αρχίζει να διαφαίνεται ότι η Χρυσή Αυγή δεν μπορεί να προσφέρει τη λύση αλλά αντίθετα την κατάλυση κάθε δημοκρατικού θεσμού, έννοιας και δράσης .
Αλλά ακόμη και τώρα το Κράτος κωφαίνει.

Η δολοφονία του Παύλου Φύσσα γίνεται το λάβαρο για την εξάρθρωση της Χρυσής Αυγής. Ο Μάρτυρας γίνεται Σωτήρας.
Ξαφνικά όλοι συνειδητοποιούν ότι επρόκειτο για εγκληματική οργάνωση!
Και το έγκλημα, σήριαλ στα χέρια των ΜΜΕ. Βολεύει όλες τις πλευρές.
Την Κυβέρνηση, την Ευρώπη αλλά και τον ίδιο το Λαό που έχει ανάγκη να πιστέψει ότι υπάρχει τελικά τιμωρία στο έγκλημα, χωρίς κρατική κωλυσιεργία.

«Ήδη, σας το είπα. Είναι η βαρβαρότητα. Τη βλέπω να ‘ρχεται μεταμφιεσμένη, κάτω από άνομες συμμαχίες και προσυμφωνημένες υποδουλώσεις. Δεν θα πρόκειται για τους φούρνους του Χίτλερ ίσως, αλλά για μεθοδευμένη και οιονεί επιστημονική καθυπόταξη του ανθρώπου. Για τον πλήρη εξευτελισμό του. Για την ατίμωσή του.»

2 Νοεμβρίου 2013, ημέρα γέννησης του Οδυσσέα Ελύτη, η βαρβαρότητα είναι εδώ.
Όχι, δεν πρόκειται για τους φούρνους του Χίτλερ αλλά δεν είναι μεταμφιεσμένη .
Είναι ορατή και αυθύπαρκτη μέσα από ένα άλλο διπλό έγκλημα δύο νέων ανθρώπων, εκπροσώπων της εγκληματικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής.
Ποιος το έκανε και ποιον βολεύει αυτή τη φορά ;

Πιθανότατα πολλούς !

Πού θα οδηγήσει;
Πιθανότατα σε ένα επόμενο έγκλημα και στη συνέχεια σε ένα επόμενο…όπου πλέον τα ονόματα, οι ηλικίες, τα πρόσωπα δεν θα έχουν σημασία γιατί θα αποτελούν αναλώσιμη συνήθεια.
Σε μία κοινωνία «βαμπίρ» που διψάει για αίμα και εκδίκηση.
Μέχρι η επόμενη φορά να είναι ο δικός σου αδερφός, το δικό σου παιδί!

Γιατί ήδη σας το είπα…ειναι η Βαρβαρότητα…και είναι ήδη Εδώ!
Καλημέρα και Καλή Τύχη …

Μάνια Βασιλειάδου

 


Leave a Comment

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.